ΧΑΟΣ
Πού βαδίζουμε μέσα σ’ αυτό το χαμό
μέσα στη νύχτα
Αγαπημένη μορφή
ματιά
χαμόγελο
που ταξιδεύει στο Βορρά
Καράβια και φώτα
στο πέλαγο
Ο δρόμος πλάι στη θάλασσα έρημος
Πού να βαδίζουμε
Γιατί τόσο ασάλευτη η νύχτα
γιατί τόσο βαθύς ο ουρανός
Παντού σκοτάδι
νύχτα γυμνή
Μορφή καθάρια
πού χάθηκες στη νύχτα
Θα πορευθούμε
βαθιά θλιμμένοι
μέσα στο δρόμο
των αστεριών
Ο καθένας στο αστέρι του
στη δική του χαρά
στα δικά του δάκρυα
Όχι χαμόγελα
τίποτε πια
Ι.Θ. (Πάει καιρός..)
Μακάρι το χάος να είχε ποιητική ουσία..
(καλώς σε βρήκα!)
kioy, σε χαιρετώ. Ελπίζω να βρω χρόνο..
new-girl-on-the-blog, σε καλωσορίζω στην παρέα μας..